Θα απαριθμήσω παρακάτω μερικά σημεία τα οποία τα θεωρώ πολύ σημαντικά:
- Πως μπορεί να γίνει επικαιροποίηση γνώσεων όταν τα αντικείμενα αυτά είναι άγνωστα? Και μιλάω τόσο για τη διδακτική, που πραγματικά πολύ καθηγητές (συμπεριλαμβανομένης και της ομιλούσης) δεν έχουν ξανακούσει έννοιες τόσο σημαντικές για την εκπαίδευση. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω ότι η επιμόρφωση των καθηγητών πρέπει να γίνεται σε παιδαγωγικές σχολές και όχι δουλειές πρόχειρα στημένες. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό από την απόκτηση νέων γνώσεων των καθηγητών, όχι μόνο της πληροφορικής, άλλα όλου εκπαιδευτικού δυναμικού? Δεν είμαστε εμείς που αύριο θα πρέπει να μεταφέρουμε τις γνώσεις μας στους μαθητές?
- Επιπλέον η παράδοση των γνωστικών αντικειμένων ήταν ελλιπείς σε διάρκεια. Αποτέλεσμα να επικρατεί ένας πανικός και ένας συνεχώς αγώνας κατανόησης των καινούργιων εννοιών.
- Παραπέρα θα έπρεπε οι ώρες διδασκαλίας να είναι εντός του σχολικού ωραρίου, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να το παρακολουθήσουν όλοι όσοι το επιθυμούν.
